بچه ها، نذارین من کم بیارم خسته شم. مدیونین اگه بهم اجازه بدین جا بزنم.

میدونی... نمیخوام کوتاه بیام ولی زورم تموم شده. تنهایی نمیتونم. تنهایی زورم نمیرسه و واقعا تنهام. همیشه دورم پر از آدم بوده و تنها بودم. چون معنی تنها نبودن واسم اینه که یکی بگه اره بزن بریم میشه. پایه م بهم زنگ بزن. پاشو بریم من میام باهات.اصلا چرا چیزی بگه؟ هیچی نگه و باشه. و من همیشه خواستم سر قانون "از هیشکی توقع نداشته باش" بمونم و همیشه تنها بودم.بعضی وختا میگم لابد مشکل از منه خب. لابد ندارم اون چیزایی رو که باید داشته باشم.و بعد میشم همون لجباز همیشگی و میگم همینه که هست. تنهایی انجامش بده. ثابت کن زورت انقد میرسه که کم نیاری.و خب سوپرمن نیستم که قدرتم تموم نشه. تعارفم با خودم ندارم.و همه حرفشون یه چیزه : هیشکی غیر از خودت نمیتونه بهت کمک کنه.این مزخرفترین واقعیت زندگی منه.بچسبد به: من یه دچارم

یکی از نگرانیا یا شاید بگم ترسای زندگیم ازدواجه.

تاثیر خاصی نداره ولی گفتم بگم.

بالاخره بعد از اینهمه وقت، یه چیز نو از رستاک شنیدیم.

+ ملاقاتی - رستاک حلاج

ریتم و ملودی اصا یه وضی!

شعرشم خب رستاک همیشه شعراش غافلگیر کنندس. بلااستثنا. ولی این از اون دسته ای بود که از اون لبخندا داره موقع سورپرایزاش.

یه نمه مدل صداشم عوض کرده نه؟

+ رادیو چهرازی.

بچسبد به: دلبریای زندگی

چارتار، کاملا تکرار.

انقد تکراری که حتی حوصلم نمیشه دقت کنم به شعره که شاید یه چیزی توش بود.

هنوز میشنومشون. هنوز دوسشون دارم. ولی ...

خوشا همون باران تویی خودمون. خوشا اون دورانی که یک ماه تموم تنها آلبومی بود که پلی می شد تو خونه.

خوشا به من که دست تو پرواز هدیه می کند...

اندیشه را رها کن و دل ساده شو تمام
چون روی آینه که به نقش و نگار نیست
چون ساده شد ز نقش،همه نقش ها در اوست
آن ساده رو ز روی کسی شرمسار نیست

مولانا